حضرت ابى عبد اللّه الحسين را در شب نيمه شعبان . به درستى كه ارواح پيغمبران رخصت مىطلبند در زيارت آن حضرت پس رخصت مىيابند ، كه از ايشانند پنج پيغمبر اولو العزم . پرسيدند كه كدامند ؟ فرمود كه نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و محمّد صلوات اللّه عليهم اجمعين ، ايشانند كه مبعوث شده‌اند به مشرق و مغرب زمين 6 . و به سند معتبر از حضرت امام زاده عبد العظيم منقول است كه حضر امام محمّد تقى فرمود كه هر كه زيارت كند حضرت امام حسين ( ع ) را در شب بيست و سوّم ماه مبارك رمضان ، و آن شبى است كه اميد هست كه شب قدر باشد و در آن شب هر امر محكم خدا مقدّر شود ، مصافحه كنند با او روح صد و بيست و چهار هزار پيغمبر كه همه رخصت مىطلبند از خدا در زيارت آن حضرت در اين شب . 7 و شواهد ديگر نيز در اخبار زيارت هست رجوع كن . و باز بدان كه شكّى و شبهه‌اى نيست در اين كه اولو العزم همين پنج بزرگوارند بىكم‌وزياد ، پس آنچه محل تأمّل است همان عدد پيغمبران مرسل است ( ع ) و هو العالم و نحن الجاهلون . فصل اوّل در دليل عقلى . بدان كه هر كه قائل به حسن و قبح عقلى و وجوب لطف است ، قائل است كه فرستادن پيغمبران و ائمّه ( ع ) بر خدا واجب است . و وجوب او را از چندين جهت اثبات نموده‌اند . رجوع كن به كتاب گوهر مراد كه خوب جمع نموده و نيكو بيان فرموده . و ما اكتفاء نمائيم به حديث صادق آل محمّد ( ع ) كه در اصول كافى است . فرمود ما چون ثابت نموديم كه ما را خالق صانعى است كه متعالى است از ما و از همه خلق و بود ، آن صانع حكيم متعالى كه ممكن نيست اينكه مشاهده نمايد او را خلق او و ملامسه نمايند او را پس مباشرت نمايد ايشان را و مباشرت نمايند او را و محاجّه نمايد با ايشان و محاجّه نمايند با او ، ثابت شد كه او را سفيران و قاصدان و پيغام‌آوران است در ميان خلق او كه تعبير نمايند از او به سوى خلق او و بندگان او و هدايت نمايند ايشان را بر مصالح ايشان و منافع ايشان و آنچه به او است بقاى ايشان و در ترك او است فناى ايشان ؛ پس ثابت شد امر كنندگان و نهى كنندگان از قبل حكيم عليم در ميان خلق او و تعبير كنندگان از او جلّ و عزّ و ايشانند انبياء و صفوت او از خلق او . تا آخر